تسلی‌بخشی‌های فلسفه

با اینکه از خوندنش چند سالی میگذره ولی هر از گاه میرم ورقش می زنم و چند پاراگراف تصادفی می خونم و لذت می برم بسیار کتاب تاثیرگذاریه و از کتاب های زرد روانشناسی ترند این روزها بسیاااار مفیدتر و اثربخش گذارتر

«تسلی‌بخشی‌های فلسفه» کتابی‌ست درباره‌ی رنج‌هایی که زندگی به ما تحمیل می‌کند؛ از ناکامی و تنهایی گرفته تا اضطرابِ موفقیت، شکست و ناتوانی در جلب رضایت دیگران. دوباتن با کمک اندیشه‌های فیلسوفانی چون سقراط، اپیکور، سنکا، مونتنی، شوپنهاور و نیچه نشان می‌دهد که فلسفه فقط برای فهمیدن جهان نیست؛ گاهی می‌تواند راهی باشد برای تحمل کردن آن. چیزی که از کتاب با من ماند: شاید فلسفه نتواند رنج را از زندگی حذف کند، اما می‌تواند به ما یاد بدهد که کمتر اسیر آن باشیم.

به نظرم یکی از آن کتاب‌های فلسفه‌خوانی خوش‌خوانه که فلسفه رو از حالت خشک و دانشگاهی درمیاره و میاره وسط مشکلات واقعی زندگی. دوباتن سراغ فیلسوف‌هایی مثل سقراط، اپیکور، سنکا، مونتنی، شوپنهاور و نیچه می‌ره و از هرکدوم برای یک درد یا دغدغه‌ی انسانی کمک می‌گیره؛ مثلاً ناکامی، محبوب نبودن، اضطراب، کمبود پول، دل‌شکستگی و ترس از مرگ. چیزی که جذابش می‌کنه اینه که کتاب صرفاً نمی‌گه «این فیلسوف چنین نظری داشته»، بلکه سعی می‌کنه نشان بده این طرز فکر امروز چه کمکی به ما می‌کنه.