کتابی بود که بیشتر از اینکه بخونمش، حسش کردم؛ پر از عشق و حرف‌هایی که یه گوشه از آدم رو تکون می‌ده
گزیده اشعار مولانا برای من بیشتر شبیه یه گفت‌وگوی عمیق با خود آدم بود. شعرهاش پر از عشق، معنا، دلتنگی و نگاه متفاوت به زندگیه و هر بار که می‌خونیشون، ممکنه یه برداشت تازه ازشون داشته باشی.(البته این نظر منه چون عاشق اشعار مولانای جان هستم)زبانش بعضی جاها ساده و روانه و بعضی شعرها نیاز به مکث و فکر بیشتری دارن. چیزی که بیشتر از همه باهام موند، حس رها شدن از خیلی از دغدغه‌های کوچیک و نگاه عمیق‌تر به عشق و زندگی بود
نوشته‌یناهید