قصه‌ی آدم‌هایی‌ست که زیر سایه‌ی گذشته و زخم‌های زندگی، دنبال راهی برای دوست داشتن و ادامه دادن می‌گردند.
«دل کور» داستان آدم‌هایی‌ست که هرکدام با گذشته، انتخاب‌ها و زخم‌های خودشان زندگی می‌کنند؛ آدم‌هایی معمولی که درگیر عشق، خانواده، تنهایی و سختی‌های زندگی‌اند.
فصیح در این رمان با همان نگاه واقع‌گرایانه‌ی خودش، وارد زندگی شخصیت‌ها می‌شود و نشان می‌دهد چطور گذشته و شرایط اجتماعی می‌تواند روی تصمیم‌ها و روابط آدم‌ها سایه بیندازد. فضای کتاب بیشتر انسانی و اجتماعی است تا حادثه‌محور و قرار نیست با یک داستان پر از اتفاق‌های عجیب روبه‌رو باشیم.
یکی از جذابیت‌های «دل کور» برای من، توجه فصیح به آدم‌های معمولی و احساسات پیچیده‌شان است؛ آدم‌هایی که شاید در نگاه اول خیلی خاص به نظر نرسند، اما وقتی وارد زندگی‌شان می‌شوی، می‌بینی هرکدام داستان و زخمی برای خودشان دارند.
نثر کتاب روان و نسبتاً ساده است و برای کسی که می‌خواهد با آثار اسماعیل فصیح آشنا شود، انتخاب مناسبی است؛ البته اگر از داستان‌های آرام، واقع‌گرا و شخصیت‌محور لذت ببری.
سرفصل‌ها
- روابط خانوادگی
- عشق و دلبستگی
- تنهایی
- گذشته و تأثیر آن بر زندگی
- فقر و مشکلات اجتماعی
- شخصیت و انتخاب
- زخم‌های عاطفی
- زندگی روزمره
- روابط انسانی
- واقعیت‌های اجتماعی
به درد چه کسی می‌خورد
«دل کور» به درد کسی می‌خوره که رمان‌های واقع‌گرا، آرام و شخصیت‌محور رو دوست داره و ترجیح می‌ده به‌جای داستان‌های پرحادثه، وارد زندگی آدم‌های معمولی و روابط پیچیده‌شون بشه.
نوشته‌یمهدا