عکاسی، بالون‌سواری، عشق و اندوه

«جولین بارنز» در اغلب آثارش مرزهای مرسوم گونه‌های ادبی را نادیده گرفته است. کتاب «عکاسی، بالون‌سواری، عشق و اندوه» نیز به همین ترتیب، ترکیبی است از تاریخ و جستار خلاقانه و خودزندگینامه داستانی که به شکل نوشته‌ای گیرا در باب عشق و اندوه درآمده است –کتابی که بارنز آن را اصلا در سوگ همسر و کارگزار ادبی ازدست‌رفته‌اش، «پت کاوانا»، نوشته است. پت در سال 2008 از تومور مغزی مُرد-. کتاب سه جستار را دربرمی‌گیرد: «گناه ارتفاع»، «بر روی سطح» و «از دست رفتن عمق». در جستار اول، «نادار» (عکاس و مخترع قرن 19) عکاسی و علم هوانوردی را درهم‌می‌آمیزد و به اولین عکاس هوایی تبدیل می‌شود. در جستار دوم، بارنز رابطه‌ای خیالی میان «سارا برناردِ» بازیگر و «فرد برنابیِ» ماجراجو ترسیم می‌کند. جستار سوم، شرح عشق بارنز است به همسرش و سرسختی او در این عشق، حتی پس از مرگ کاوانا. هرسه فصل با جملاتی مشابه آغاز می‌شوند؛ دو چیز را که تا حالا کنار هم قرار نگرفته‌اند کنار هم می‌گذارید تمام اجزای کتاب درهم‌ تنیده‌اند و هر کدام در هر جستار تکرار می‌شود و معنایش را کامل می‌کند.