«شراب خام» درباره‌ی آدمیه که زیر بار رنج‌ها و گذشته‌ی خودش، درگیر اتفاقاتی می‌شه که مرز بین حقیقت، قضاوت و شناخت آدم‌ها رو براش مبهم می‌کنن.
«شراب خام» برای من بیشتر از اینکه صرفاً یک داستان جنایی باشه، درباره‌ی آدم‌هاییه که هرکدوم به شکلی با گذشته، رنج و تصمیم‌های خودشون درگیرن. فضای کتاب تلخ و کمی سنگینه و در طول داستان مدام این حس رو داری که پشت رفتار آدم‌ها چیزهایی هست که هنوز نمی‌دونی. البته بعضی قسمت‌ها برام کمی کش‌دار شد و احساس کردم داستان همیشه به اندازه‌ی ایده‌هاش قوی پیش نمی‌ره. با این حال، چیزی که از کتاب با من موند، این بود که آدم‌ها رو نمی‌شه فقط با یک اتفاق یا یک تصمیم شناخت؛ گاهی برای فهمیدن کسی باید چیزهایی رو دید که پشت ظاهر و رفتارشه. در مجموع، کتاب برام قابل‌تأمل بود، هرچند نمی‌تونم بگم همه‌ی بخش‌هاش به یک اندازه درگیرم کرد.
به درد چه کسی می‌خورد
«شراب خام» به درد کسی می‌خوره که رمان‌های ایرانی با فضای تلخ، شخصیت‌های پیچیده و دغدغه‌های انسانی رو دوست داره و از داستان‌هایی که کنار ماجرای اصلی به روابط و درگیری‌های درونی آدم‌ها می‌پردازن لذت می‌بره؛ نه کسی که دنبال یک داستان جنایی پرهیجان و پراتفاقه.
نوشته‌یآرزو
