پرسه
جملات و نقل‌قول‌های کتاب
این‌جا تازه‌ترین برگک‌هاست: جمله‌هایی که کتاب‌خوان‌های ابریشمک هنگامِ خواندن برداشته‌اند و بعد از داوری منتشر شده‌اند. روی نامِ هر کتاب برو تا همه‌ی جمله‌ها، نظرها و امتیازهای همان کتاب را ببینی.
«قاعده بیست و هفتم: این دنیا به کوه می‌ماند، هر فریادی که بزنی، پژواک همان را می‌شنوی. اگر سخنی خیر از دهانت برآید، سخنی خیر پژواک می‌یابد. اگر سخنی شرّ بر زبان برانی، همان شرّ به سراغت می‌آید. پس هر که درباره‌ات سخنی زشت بر زبان راند، تو چهل شبانه‌روز درباره آن انسان سخن نیکو بگو. در پایان چهلمین روز می‌بینی که همه چیز عوض شده. اگر دلت دگرگون شود، دنیا دگرگون می‌شود.»
از «ملت عشق، الیف شافاک»، به انتخابِ حدیث
«لابد وقتی مُردم همین حرف‌ها را پشت سر جنازه‌ام می‌زنند»
از «ملت عشق، الیف شافاک»، به انتخابِ «قاعده هجدهم: تمام کائنات با همه لایه‌ها و با همه بغرنجی‌اش در درون انسان پنهان است. شیطان مخلوقی ترسناک نیست که بیرون از ما در پی فریب دادنمان باشد، بلکه صدایی است درونِ خودمان. در خودت به دنبال شیطان بگرد، نه در بیرون و در دیگران. و فراموش نکن هر که نفْسش را بشناسد، پروردگارش را شناخته است. انسانی که نه به دیگران، بلکه به خود بپردازد، سرانجام پاداشش شناخت آفریدگار است»
از «ملت عشق، الیف شافاک»، به انتخابِ «قاعده چهاردهم: به جای مقاومت در برابر تغییراتی که خدا برایت رقم زده است، تسلیم شو. بگذار زندگی با تو جریان یابد، نه بی‌تو. نگران این نباش که زندگی‌ات زیر و رو شود. از کجا معلوم زیرِ زندگی‌ات بهتر از رویش نباشد.»
از «ملت عشق، الیف شافاک»، به انتخابِ «قاعده بیست و پنجم: فقط در آینده دنبال بهشت و جهنم نگرد. هر گاه بتوانیم یکی را بدون چشمداشت و حساب و کتاب و معامله دوست داشته باشیم، در اصل در بهشتیم. هر گاه با یکی منازعه کنیم و به نفرت و حسد و کین آلوده شویم، با سر به جهنم افتاده‌ایم.»
از «ملت عشق، الیف شافاک»، به انتخابِ «برای تولد لحظه‌ای باید لحظه پیش از آن بمیرد. همان‌طور که برای زایش «منِ» جدید، منِ کهنه باید پژمرده و خشک شود...»
از «ملت عشق، الیف شافاک»، به انتخابِ «خدا دوست دارد بنده‌های عزیزش را در بیابان سرگردان کند تا وقتی به آب می‌رسند، قدرش را بدانند.»
از «ملت عشق، الیف شافاک»، به انتخابِ «یعنی می‌گویی تصادفی است شاعری که تخلصش «خاموش» بوده ارزشمندترین اثرش را با «بشنو» شروع می‌کند؟ راستی، خاموشی را می‌شود شنید؟»
از «ملت عشق، الیف شافاک»، به انتخابِ «شمس ابرو در هم کشید: «آزمودنِ صحّتِ ایمانِ دیگران وظیفه ما انسان‌ها نیست. بنده نمی‌تواند ایمان بنده‌ای دیگر را بسنجد. مگر نمی‌دانی؟»»
از «ملت عشق، الیف شافاک»، به انتخابِ «یا عشق را یادم بده یا ناراحت نشدن از نبود عشق را.»
از «ملت عشق، الیف شافاک»، به انتخابِ «عادت ها، عملکرد ضمیر ناخودآگاهتان هستند.»
از «قدرت ذهن ناخودآگاه»، به انتخابِ سعیده
«حتی پس از گذشت هشتصد سال، امروز هم روح شمس تبریزی و روح مولانا جلال‌الدین رومی، زنده و سیال، میانمان در حال سماعند...»
از «ملت عشق، الیف شافاک»، به انتخابِ «مولانا خودش را «خاموش» می‌نامید؛ یعنی ساکت. هیچ به این موضوع اندیشیده‌ای که شاعری، آن هم شاعری که آوازه‌اش عالمگیر شده، انسانی که کار و بارش، هستی‌اش، چیستی‌اش، حتی هوایی که تنفس می‌کند چیزی نیست جز کلمه‌ها و امضایش را پای بیش از پنجاه هزار بیت پرمعنا گذاشته چطور می‌شود که خودش را «خاموش» بنامد؟»
از «ملت عشق، الیف شافاک»، به انتخابِ ««اگر کسی بگوید 'هرچه لازم باشد بدانم، می‌دانم`، به او نه به چشم استاد، بلکه به چشم جاهل و نادان باید نگاه کرد. فقط نادان‌ها گمان می‌کنند همه چیز را می‌دانند.»»
از «ملت عشق، الیف شافاک»، به انتخابِ «آرزوی یافتن خدا در قلب همه ما، در اعماق وجودمان پنهان است. از لحظه‌ای که به دنیا می‌آییم، گوهر عشق را درونمان حمل می‌کنیم. آن‌جا می‌ماند به انتظارِ کشف شدن»
از «ملت عشق، الیف شافاک»، به انتخابِ «راه حل در خود مشکل نهفته است.پاسخ در خود سوال است.»
از «قدرت ذهن ناخودآگاه»، به انتخابِ «اگر انسان بدبینانه نگاه کند به همه‌جا، طبیعی است که همه‌جا بدی ببیند»
از «ملت عشق، الیف شافاک»، به انتخابِ ««درست است که خدا را با گشتن نمی‌توان پیدا کرد اما خدا را فقط کسانی پیدا می‌کنند که به دنبالش می‌گردند.»»
از «ملت عشق، الیف شافاک»، به انتخابِ «انگار در درونم رازی است که نه از دیگران، بلکه از خودم پنهان می‌شود.»
از «ملت عشق، الیف شافاک»، به انتخابِ «شنید، خنده بر لبانش خشکید. شمس ادامه داد: «اما چیزی که می‌خواستم بگویم این است که اگر کسی دنبالِ مال و منال و مقام برود، غرق جواهر شود و جامه اطلس و حریر بر تن کند، یعنی کارهایی مثل کارهای شما بکند حضرت قاضی، غیرممکن است بتواند خدا را بیابد!»»
از «ملت عشق، الیف شافاک»، به انتخابِ «نمی‌دانم چرا آدمیزاد تمایل دارد وقتی چیزی را درک نمی‌کند بدی‌اش را بگوید.»
از «ملت عشق، الیف شافاک»، به انتخابِ «خداوند هیچ‌کینه ای از شما به دل ندارد و زندگی شمارا محکوم نمی کند. بلکه تمام جراحت های شما را التیام می بخشد.»
از «قدرت ذهن ناخودآگاه»، به انتخابِ «تصویر شما از خداوند مهمترین چیز در زندگیتان است.به عشق الهی ایمان داشته باشید.»
از «قدرت ذهن ناخودآگاه»، به انتخابِ «تابلوتان را ببرید،دیگر من به این پرده هیچ علاقه ای ندارم. استاد شما اشتباه کرده است این چشمها مال من نیست.»
از «چشمهایش، بزرگ علوی»، به انتخابِ یاس
«با گردن کشیده در لباس آراسته و اتو خورده به اتفاق یک صاحب منصب و دو مامور اداره ی سیاسی از پله های شهربانی پایین میرفت.پاسبانها به اوسلام می دادند و راه باز می کردند.استاد آرام سر تکان میداد.وقتی از پله ها پایین رفت کمی مکث کرد.نگاهی به آسمان انداخت سینه اش را فراخ کرد. گویی دارد نفس عمیق میکشد.این آخرین باری بود که اورا دیدم و همین منظره در خاطره ی من نقش بسته است.»
از «چشمهایش، بزرگ علوی»، به انتخابِ «همه ی خانواده های نیکبخت شبیه یکدیگرند، اما چگونگی سیه بختی هر خانواده ای مختص به خود آن است.»
از «آناکارنینا، لی یف نیکلایویچ تولستوی»، به انتخابِ لیلا
«بغلم کرد و پیشانی ام را بوسید و گفت: مگه تو چی از یه ملکه کمتر داری، توهم ملکه ی بابایی دیگه!»
از «من زنده‌ام، معصومه آباد»، به انتخابِ رسا
«ماکان:اگر میفهمیدم توی این چشمها چیست آنوقت امشب هم دیشب می شد،آنوقت تصویر تورا میساختم.فرنگیس:کمکم کن تا خودم را به تو بشناسانم ماکان:آنوقت بدبخت میشوی فرنگیس:الانشم هستم.»
از «چشمهایش، بزرگ علوی»، به انتخابِ «گفت:دختر اینطور به من نگاه نکن این چشمهای تو بالاخره مرا وادار به یک خبط بزرگی در زندگی خواهد کرد.گفتم:این خبط شما آرزوی من است.»
از «چشمهایش، بزرگ علوی»، به انتخابِ «وقتی اتفاق بیفته دیگه نمی‌شه جلوش رو گرفت.»
از «دختری که رهایش کردی»، به انتخابِ «خدا هرگز اون‌قدر بی‌رحم نیست که ما رو از آرامش پس‌ازمرگ محروم کنه»
از «دختری که رهایش کردی»، به انتخابِ «بعضی روزها حس می‌کنم توی خودم دفن شده‌م و فقط پژواک صدای خودم رو می‌شنوم»
از «دختری که رهایش کردی»، به انتخابِ «می‌دونی چه حسی داره وقتی خودتو به سرنوشتت می‌سپری؟»
از «دختری که رهایش کردی»، به انتخابِ «همه می‌دونن که چی باید بشنون اما هیچ‌کس واقعاً گوش نمی‌‌کنه.»
از «دختری که رهایش کردی»، به انتخابِ «یاد داد که تو زندگی چیزای مهم‌تر از برنده‌شدن هم هست.»
از «دختری که رهایش کردی»، به انتخابِ «همیشه چیزهایی که زود تموم می‌شن، کامل‌تر به نظر می‌رسن»
از «دختری که رهایش کردی»، به انتخابِ «همیشه فکر می‌کنم توانایی پول درآوردن برای امرار معاش از طریق انجام کاری که آدم دوست داره و دلش می‌خواد، می‌تونه بزرگ‌ترین هدیه‌ی زندگی به آدم باشه»
از «دختری که رهایش کردی»، به انتخابِ «ادامه‌دادن خودش یه عمل قهرمانانه‌ست.»
از «دختری که رهایش کردی»، به انتخابِ «باید به آبادان برمی‌گشتم. این شهر چه ویران چه آباد، شهر من بود.»
از «من زنده‌ام، معصومه آباد»، به انتخابِ «هیچ چیز مانند رفع نیاز عاطفی به عشق، زندگی مشترک را تحت تاثیر قرار نمی‌دهد.»
از «پنج زبان عشق، گری چپمن»، به انتخابِ فاطمه
«باید راهی پیدا کنیم تا تفاوت‌هایمان را به گونه‌ای مدیریت کنیم که بین ما جدایی نیندازد.»
از «پنج زبان عشق، گری چپمن»، به انتخابِ «صدام مثل اژدهای آدمخوار به جان شهر ها افتاده بود و همچون مارهای سیری ناپذیر ضحاک، خود را با خون فرزندان این مرز و بوم سیر می کرد.»
از «من زنده‌ام، معصومه آباد»، به انتخابِ «عشق، گذشته را پاک نمی‌کند؛ اما آینده را متفاوت می‌سازد.»
از «پنج زبان عشق، گری چپمن»، به انتخابِ «عشق یک انتخاب است نه یک اجبار.»
از «پنج زبان عشق، گری چپمن»، به انتخابِ «دانش واقعی آن است که بدانی هیچ‌چیز نمی‌دانی»
از «کتابخانه نیمه‌شب»، به انتخابِ «نمی‌تواند از حقیقت وجودش فرار کند.»
از «کتابخانه نیمه‌شب»، به انتخابِ «آدم‌های بااستقامت نسبت به بقیه تفاوت ذاتی خاصی ندارن. تنها تفاوتشون اینه که هدف مشخصی توی ذهنشون دارن و می‌خوان که به اون هدف برسن.»
از «کتابخانه نیمه‌شب»، به انتخابِ «خواستن؛ کلمه جالبیه. کمبود رو نشون می‌ده.»
از «کتابخانه نیمه‌شب»، به انتخابِ «هیچ زندگی‌ای وجود نداره که توش بتونیم تا ابد غرق شادی محض باشیم. تصور اینکه چنین زندگی‌ای وجود داره، فقط باعث می‌شه توی زندگی فعلی‌مون بیشتر احساس غم کنیم.»
از «کتابخانه نیمه‌شب»، به انتخابِ «غم هم در عمل بخشی از ذاتِ شادیه. نمی‌شه شادی رو داشت و غم رو نداشت»
از «کتابخانه نیمه‌شب»، به انتخابِ «هیچ شیوه زندگی ای نیست که بتونه ما رو در برابر غم ایمن کنه.»
از «کتابخانه نیمه‌شب»، به انتخابِ «اونی که معمولی‌ترین چیز دنیا به‌نظر می‌رسه، ممکنه درنهایت همون چیزی باشه که تو رو به موفقیت می‌رسونه»
از «کتابخانه نیمه‌شب»، به انتخابِ «مشکلات هرکسی از نظر خودش بزرگ‌ترینه....»
از «کتابخانه نیمه‌شب»، به انتخابِ «ترس از عشق همان ترس از زندگی است و کسی که از زندگی بترسد مرده‌ای بیش نیست»
از «کتابخانه نیمه‌شب»، به انتخابِ «هرگز اهمیت بالای چیزهای کوچیک رو دست‌کم نگیر»
از «کتابخانه نیمه‌شب»، به انتخابِ «سرکشی بنیاد حقیقی آزادیه. سرنوشت فرمانبرها اینه که درنهایت برده بشن.»
از «کتابخانه نیمه‌شب»، به انتخابِ «آنچه که نگاهش می‌کنی اهمیتی ندارد، آنچه که می‌بینی مهم است»
از «کتابخانه نیمه‌شب»، به انتخابِ «می‌تونی همه‌چیز داشته باشی و هیچ‌چیز رو حس نکنی.»
از «کتابخانه نیمه‌شب»، به انتخابِ «می‌تونی دربارهٔ انتخاب‌هات تصمیم بگیری، اما دربارهٔ نتایجشون نه»
از «کتابخانه نیمه‌شب»، به انتخابِ