پرسه
جملات و نقل‌قول‌های کتاب
این‌جا تازه‌ترین برگک‌هاست: جمله‌هایی که کتاب‌خوان‌های ابریشمک هنگامِ خواندن برداشته‌اند و بعد از داوری منتشر شده‌اند. روی نامِ هر کتاب برو تا همه‌ی جمله‌ها، نظرها و امتیازهای همان کتاب را ببینی.
«تو چنان به‌راحتِ اندک خود خو گرفته‌ای که ديگر هيچ چيز در جهان به‌شگفتی‌ات نمی‌اندازد.»
از «دنیای سوفی، یوستین گوردر»، به انتخابِ حدیث
«تو چنان به‌راحتِ اندک خود خو گرفته‌ای که ديگر هيچ چيز در جهان به‌شگفتی‌ات نمی‌اندازد.»
از «دنیای سوفی، یوستین گوردر»، به انتخابِ ««اسب اسب به‌دنيا می‌آيد، اما انسان، انسان به‌دنيا نمی‌آيد، بايد او را آموزش و تعليم داد تا انسان شود.»»
از «دنیای سوفی، یوستین گوردر»، به انتخابِ «همين آزادی است که از ما موجودات انسانی می‌سازد.»
از «دنیای سوفی، یوستین گوردر»، به انتخابِ «تفاوت بزرگ يک معلم مدرسه و يک فيلسوف واقعی آن است که معلم مدرسه گمان میکند خيلی چيزها می‌داند که میخواهد به‌ضرب و زور به‌شاگردانش بياموزد، حال آن که يک فيلسوف می‌کوشد تا به‌اتفاق شاگردان خود برای پرسش‌هائی که از خود میکنند، پاسخ‌هائی پيدا کند.»
از «دنیای سوفی، یوستین گوردر»، به انتخابِ «سقراط، خود، تأييد میکند که فقط يک چيز می‌داند: اين که هيچ نمی‌داند.»
از «دنیای سوفی، یوستین گوردر»، به انتخابِ «باری گریختن ، تنها از احساساتِ کودکانه خبر می دهد؛اما تکرار در گریز،ثباتِ در عشق را اثبات می کند. من ایمان دارم که که عشق تنها تعلق است.عشق،وابستگی ست. انحلال کامل فردیت است درجمع. عشق،مجموع تخیلات یک بیمار نیست. انچه هر جدایی را تحمل پذیر میکند اندیشه ی پایان ان جدایی ست. زندگی،تنهایی را نفی می کند،وعشق،بارورترین تمام میوه های زندگی ست.»
از «بار دیگر شهری که دوست می‌داشتم، نادر ابراهیمی»، به انتخابِ مهدیه
«ما می خواهیم کسی با ما باشد که ما نباشد دستگیرنده ی ما باشد و دستگیرنده اش باشیم هشدار دهنده ی به ما باشد و هشدار دهنده ی به او باشیم بیدار کننده ی ما و بیدار کننده اش ... رفیقی که تو را دائما تایید یا تحسین کند اسیر است نه رفیق»
از «ابوالمشاغل، نادر ابراهیمی»، به انتخابِ «دوست دوست را کامل میکند همانگونه که یک نیمه ی در ، نیمه ی دگیر را؛ اما یک نیمه ی در ،در نیمه ی دیگر ، حل نمی شود ،محو نمیشود ، نابود نمی شود .این شبیه شدن ها مساله ایست که باعث می شود غالبا تنها بمانیم چرا که از مقلد بیزاریم یا از اینکه تقلید کنیم مگرانکه دوستی را با دلقکی برابر بدانیم یا انقدر درمانده و ضعیف و النفس باشیم که احتیاج به له شدن در دیگری را حس کنیم یا انقدر بیمار باشیم که بخواهیم که در مقام خود همه چیز بینی جمعی انسان توسری خور ساده لوح را به مسخرگی وادار کنیم»
از «ابوالمشاغل، نادر ابراهیمی»، به انتخابِ «حال را می شود با درد گذراند اما تصور درد الود بودن اینده و دوام بدون دگرگونی حال انسان را از پا در می اورد.بهشت وعده ی کاملی نیست»
از «ابن مشغله، نادر ابراهیمی»، به انتخابِ «این فرهنگ عادت دارد، همانند فرهنگ ماقبل انقلاب اقتصادی و صنعتی ، برای تحلیل های خود از اوضاع اجتماعی، ملی و بین المللی از مدل های ساده ، سطحی و عامیانه استفاده کند و تمام نارسایی های اجتماعی را در استبداد و استبداد را نیز در خودخواهی های فردی و خود پسندی و بی تقوایی و قدرت طلبی افراد خلاصه کند»
از «جامعه‌شناسی نخبه‌کشی: تحلیل جامعه‌شناختی برخی از ریشه‌های تاریخی: استبداد و عقب‌ماندگی در ایران، علی رضاقلی»، به انتخابِ «پیش رویم : چهره ی تلخ زمستانی جوانی . پشت سر : آشوب تابستان عشقی ناگهانی سینه ام : منزلگه اندوه و درد و بد گمانی کاش چون پاییز بودم ... کاش چون پاییز بودم اندوه_پرست»
از «دیوان فروغ فرخزاد، فروغ فرخزاد»، به انتخابِ «پاییز ، ای سرود خیال انگیز پاییز ، ای ترانه ی محنت بار پاییز ، ای تبسم افسرده بر چهره ی طبیعت افسون کار»
از «دیوان فروغ فرخزاد، فروغ فرخزاد»، به انتخابِ «امور فاتی، سرنوشتت را انتخاب کن و به سرنوشتت عشق بورز.»
از «وقتی نیچه گریست، اروین د. یالوم»، به انتخابِ «وقتی زنده هستی، زندگی کن ! وقتی کسی زندگی خود را به کمال دریابد،مرگ برای او وحشتی ندارد ! اگر در زمان درست زندگی نکند پس در زمان درست هم نمی تواند بمیرد.»
از «وقتی نیچه گریست، اروین د. یالوم»، به انتخابِ «اگر آدم همواره همان ادم های ثابت را ببیند احساس می کند بخشی از زندگی اش را تشکیل می دهند وازانجا که بخشی از زندگی ما می شوند هوس می کنند زندگیمان را تغییر دهند اگر آدم آن طور که آن ها انتظار دارند،عمل نکند،به باد انتقادش می گیرند.چون هر کس فکر می کند،دقیقامی داند،که ما باید چه طور زندگی کنیم.اما هرگز نمی دانند،چگونه باید زندگی خود را بزیند.»
از «کیمیاگر، پائولو کوئیلو»، به انتخابِ «روزم چون روز دیگران میگذرد؛اما شب که درمیرسدیادهاپریشانم میکنند،چه اظطرابی! روزم رابه سرمیبرم اما...شبانگاه من وغم یکجامیشویم...هماناعشق درقلب ماجایافته وثابت است؛چنان چون پیوست انگشتان بادست!»
از «سلوک، محمود دولت‌آبادی»، به انتخابِ «ای آدم ...زیبایی یک وصف است،یک صفت،تووصف وصفت نبودی،تومعنا....نه!توخود حیات بودی.نفس تو،نفس تو،نفس های تو...»
از «سلوک، محمود دولت‌آبادی»، به انتخابِ «قانون چهلم: عمری که بی عشق سپری شده باشد بیهوده گذشته است. مپرس که آیا باید در پی عشق الهی بدوم یا عشق مجازی، عشق دنیوی،آسمانی یا جسمانی؟ از هر دو راهی، دوراهی تازه ای زاده می شود، در حالی که عشق به این تعریف و توصیف ای نیاز ندارد.عشق به خودی خود دنیایی است.یا درست در مرکزش هستی،یا خارج از آن،در حسرتش.»
از «ملت عشق، الیف شافاک»، به انتخابِ «قانون اول: این که خالق را با کدام کلمات می شناسیم،نشان دهنده ی این است که خودمان را چگونه میبینیم،اگر وقتی اسم خداوند می اید،ابتدا موجودی ترسناک و شرم آور به ذهنت می رسد،این بدان معناست که تو اغلب اوقات در هراس وشرمندگی هستی،ولی نه،اگر وقتی خدا گفته می شود،ابتدا عشق،مرحمت وشفقت درک میکنی،این یعنی این که درتو از این صفات به وفور یافت می‌شود.»
از «ملت عشق، الیف شافاک»، به انتخابِ «هرکجا عشق باشد...دیر یا زود جدایی هم هست»
از «ملت عشق، الیف شافاک»، به انتخابِ «اگر از کسی بدت می آید،بدان معناست که تواز چیزی متنفرهستی که در اوست و آن چیز جزئی از خودت هست.چیزی که جزئی از وجود مانباشد نمی تواند سبب آزردگی وتشویشمان شود.»
از «دمیان، هرمان هسه»، به انتخابِ «هیچ چیز در جهان برای بشر ناگوارتر از طی مسیری نیست که به ضمیر او راه می یابد»
از «دمیان، هرمان هسه»، به انتخابِ «من با رویا هایم زندگی می کنم.دیگران هم در رویا زندگی می کنند،ولی نه در رویای خودشان.تفاوت قضیه اینجاست...»
از «دمیان، هرمان هسه»، به انتخابِ «روباه: آدم ها این حقیقت را فراموش کرده اند.اما تو نباید فراموشش کنی.تو تازنده ای نسبت به آنی که اهلی اش کرده ای مسئولی...تو مسئول گلتی»
از «شازده کوچولو، آنتوان دو سنت‌اگزوپری»، به انتخابِ «پادشاه: باید از هرکسی چیزی را توقع داشت که ازش ساخته باشد.قدرت باید پیش از هر چیز به عقل متکی باشد.اگر تو به ملتت فرمان بدهی که بروند خودشان را بیندازند تودریا،انقلاب می کنند.حق داریم توقع اطاعت داشته باشیم چون اوامرمان عاقلانه است.»
از «شازده کوچولو، آنتوان دو سنت‌اگزوپری»، به انتخابِ «پادشاه: خب پس خودت را محاکمه کن.این کار مشکل ترهم هست ...محاکمه کردن خود از محاکمه کردن دیگران خیلی مشکل تراست.اگرتوانستی درمورد خودت قضاوت درستی بکنی معلوم می شود یک فرزانه تمام عیاری.»
از «شازده کوچولو، آنتوان دو سنت‌اگزوپری»، به انتخابِ «شازده کوچولو: اگر کسی گلی را دوست داشته باشد که تو کرورها وکرورها ستاره فقط یک دانه ازش هست برای احساس خوشبختی همین قدر بس است که نگاهی به آن ستاره بیندازد وباخودش بگوید :گل من یک جایی میان آن ستاره هاست،اما اگر بره گل را بخورد برایش مثل این است که یکهو تمام آن ستاره ها پتی کنند وخاموش بشوند.»
از «شازده کوچولو، آنتوان دو سنت‌اگزوپری»، به انتخابِ «شازده کوچولو: گل ها ضعیف اند...بی شیله پیله اند:سعی میکنند یک جوری ته دل خودشان را قرص کنند.این است که خیال میکنند با آن خارها چیز ترسناکه وحشت آوری میشوند.»
از «شازده کوچولو، آنتوان دو سنت‌اگزوپری»، به انتخابِ «هیچ دایره المعارفی به ما نمی‌گوید که چگونه باید زندگی کرد. اما بررسی اعتقادات دیگران می‌تواند یاری رساند که دید خود را از زندگی سر و سامان بخشیم»
از «دنیای سوفی، یوستین گوردر»، به انتخابِ عاطفه
«بله.بازگشت ابدی یعنی هرگاه عملی را بر می گزینی، باید بتوانی آن را برای همه ابدیت برگزینی. و این برای هر عملی که انجام نمی دهی هم صدق می کند؛ هر سخنی که گفته نشود، هر انتخابی که از آن اجتناب شود. تمام زندگی نازیسته ات در درونت جمع و انباشته می شود و تا ابد زیسته نخواهد شد و آن صدای درونت که به آن بی اعتنا بوده ای تا ابد در درونت فریاد خواهد کشید...»
از «وقتی نیچه گریست، اروین د. یالوم»، به انتخابِ مهدیه
«(بابا لنگ دراز عزیز،خدا راشکر من هیچکس را نداشتم که از او خدایی به ارث ببرم.من آزادم که خدای خودرا آن طور که دلم میخواهد مجسم وانتخاب کنم، خدای من؛مهربان،بخشنده و دلسوز ، چیز فهم و اتفاقا خیلی هم شوخ است ...)»
از «بابا لنگ‌دراز، جین وبستر»، به انتخابِ آمنه
«امان از ذهن آدمی وقتی تسلیم هیولای خود ساخته شود و گرفتار توهمات.»
از «کوری، ژوزه ساراماگو»، به انتخابِ «نمی دانم؛ اما چه درهم و پیچ و گره خورده است درونم، و چه زوزه های خوار شده ای را می شنوم، و چه ناتوانمندی غریب و کشنده ای حس میکنم از بابت آن چه عقل نامیده می شود...»
از «سلوک، محمود دولت‌آبادی»، به انتخابِ «حالا غزلی بخوان، غزلی بخوان برایم. دلم برای صدایت تنگ شده است. چه دراز زمانی است که تو را ندیده ام و صدایت را نشنیده ام.بیش از چهل ساعت، اکنون غزلی بخوان...»
از «سلوک، محمود دولت‌آبادی»، به انتخابِ ««او فهمید که آنچه در زندگی از دست رفته، گاهی با هیچ خاطره‌ای برنمی‌گردد.»»
از «صدسال تنهایی، گابریل گارسیا مارکز»، به انتخابِ «ما آدم هایِ تبدیل کردن دردها به رنج هایی چند ساله ایم.»
از «تکه‌هایی از یک کل منسجم، پونه مقیمی»، به انتخابِ رسا
««بعضی آدم‌ها نمی‌روند؛ فقط از زندگیمان بیرون می‌روند و در تمام تنهاییِ بعد از آن، باقی می‌مانند.»🖤🖤🖤»
از «صدسال تنهایی، گابریل گارسیا مارکز»، به انتخابِ «اگر تو عاشقِ عشقی و عشق را جویا بگیر خنجر تیز و بِبُر گلوی حیا»
از «درمانگری مولانا (چگونه یک شاعر عارف آشفته حالی‌های زندگی مدرن مرا درمان کرد؟)، ملودی معزی»، به انتخابِ «دوام می‌آوردی، درست همان زمان هایی که فکر می‌کردم هیچ ادامه ای وجود نخواهد داشت.»
از «تکه‌هایی از یک کل منسجم، پونه مقیمی»، به انتخابِ «انجام دادن کار اشتباه فقط اولین باره که سخته، بعدش دیگه عادی میشه»
از «دختری که رهایش کردی»، به انتخابِ سعیده
«زیبایی در نگاه آدم ها پنهان شده...»
از «دختری که رهایش کردی»، به انتخابِ «من مسلمانم قبله ام یک گل سرخ جا نمازم چشمه مهرم نور دشت سجاده من من وضو با تپش پنجره ها میگیرم»
از «صدای پای آب، سهراب سپهری»، به انتخابِ صدرا
«مادری دارم بهتر از برگ درخت دوستانی بهتر از اب روان»
از «صدای پای آب، سهراب سپهری»، به انتخابِ «چه تنهایی عجیبی! پدر خیال می‌کرد آدم وقتی در حجره خودش تنها باشد،تنهاست. نمی‌دانست که تنهایی در شلوغی می‌شود حس کرد.»
از «سمفونی مردگان، عباس معروفی»، به انتخابِ زهرا «می‌فهمی که همه‌چیز بی‌معناست، بعد به این نتیجه می‌رسی که خیلی هم نمی‌تواند بی‌معنا باشد، چون تو می‌دانی که بی‌معناست و همین آگاهیِ تو از بی‌معنا بودن تقریباً معنایی به آن می‌دهد....»
از «عامه‌پسند، چارلز بوکوفسکی»، به انتخابِ «زندگی علاوه‌بر پوچ بودن، خرحمالی مطلق هم بود...(دقیقا🫠)»
از «عامه‌پسند، چارلز بوکوفسکی»، به انتخابِ «من بااستعداد بودم. یعنی هستم. بعضی وقت‌ها به دست‌هام نگاه میکنم و فکر میکنم که می‌توانستم پیانیست بزرگی بشوم. یا یک چیز دیگر. ولی دست‌هام چه‌کار کرده‌اند؟ یک جایم را خارانده‌اند، چک نوشته‌اند، بند کفش بسته‌اند، سیفون کشیده‌اند و غیره. دست‌هایم را حرام کرده‌ام. همین‌طور ذهنم را.»
از «عامه‌پسند، چارلز بوکوفسکی»، به انتخابِ «کارل گوستاویونگ در جمله معروف خود می گوید؛ "تا وقتی ناخودآگاه را خودآگاه نکنید، زندگی شما را هدایت می کند و شما نام آن را سرنوشت خواهید گذاشت!"»
از «معجزه‌گر خاموش: پاراگراف‌های زندگی‌ساز»، به انتخابِ «زندگی با من هر چه خواست کرد،اما اشتباهم این بود که من هیچ کاری نکردم»
از «"ش" کو؟! ه، سیدعلی میرصادقی»، به انتخابِ علیرضا
«وقتی میان خواسته شما و تصویر ذهنی تان تضاد و تعارض وجود دارد، همیشه بدون استثنا تصویر ذهنی تان برنده رقابت خواهد بود.»
از «معجزه‌گر خاموش: پاراگراف‌های زندگی‌ساز»، به انتخابِ «آه اگر باز به سویم آیی دیگراز کف ندهم آسانت ترسم این شعله ی سوزنده ی عشق آخر آتش فکند بر جانت»
از «دیوان فروغ فرخزاد، فروغ فرخزاد»، به انتخابِ «فرقی ندارد چه ساعت از شبانه روز باشد صدایت را که می شنوم خورشید در دلم طلوع میکند...»
از «دیوان فروغ فرخزاد، فروغ فرخزاد»، به انتخابِ «بی‌نقض شدن یک توهم ذهنی و یک هدف من‌درآوردی است.»
از «هنر ظریف بی‌خیالی، مارک منسون»، به انتخابِ اسما
«تنها را غلبه بر درد و مشکل این است که پیش از هر چیز، روش تحمل کردنش را یاد بگیریم.»
از «هنر ظریف بی‌خیالی، مارک منسون»، به انتخابِ «شما محصول نهایی افکار خود هستید.»
از «معجزه‌گر خاموش: پاراگراف‌های زندگی‌ساز»، به انتخابِ «علت پر اهمیت دانستن برخی چیزهای بی‌اهمیت این است که افراد چیز مهم‌تری برای اهمیت دادن ندارند.»
از «هنر ظریف بی‌خیالی، مارک منسون»، به انتخابِ «بی‌خیالی به معنای بی‌تفاوتی و بی‌اعتنا بودن نیست بلکه بدین معنا است که بتوانیم آدمی کاملا متفاوت باشیم. افراد بی‌تفاوت ، بی‌اعتنا و بی‌احساس به هیچ وجه ستایش برانگیز نیستند.این افراد همان‌هایی هستند که در درون به همه چیز و همه کس بیش از حد اهمیت می‌دهند.»
از «هنر ظریف بی‌خیالی، مارک منسون»، به انتخابِ «اگر می خواهید چیزی را بدست آورید در ابتدای باید برای تحقق این مطالبه ایمان و باور وجود داشته باشد...»
از «معجزه‌گر خاموش: پاراگراف‌های زندگی‌ساز»، به انتخابِ «صرفنظر از مکتب و آئین و دین و قوانین دینی و ...، فقط و فقط اعتقاد و باورمندی یا قوه ادراک و پذیزش ذهنی به چیزی که برایش دعا میکنید است که تمام مرزها را می شکافد و شما را به مطلوبتان می رساند.»
از «معجزه‌گر خاموش: پاراگراف‌های زندگی‌ساز»، به انتخابِ