پرسه
جملات و نقل‌قول‌های کتاب
اینجا تازه‌ترین برگک‌هاست: جمله‌هایی که کتاب‌خوان‌های ابریشمک هنگامِ خواندن برداشته‌اند و بعد از داوری منتشر شده‌اند. روی نامِ هر کتاب برو تا همه‌ی جمله‌ها، نظرها و امتیازهای همان کتاب را ببینی.
«شب به نظر بی‌انتها می‌آمد و روز از آن هم طولانی تر: اولِ شب میخوابیدیم و در روشنایی شدیدِ ماهِ مه از خواب برمی‌خواستیم.»
از «شنل پاره، نینا بربروا»، به انتخابِ فائزه
«چیزی داشتیم شبیه خانواده، جدالی برای زندگی.»
از «شنل پاره، نینا بربروا»، به انتخابِ «از فردای آن شب سال بلوا شروع شد. خیال نمی کنم بتوانی بفهمی، اما یادت باشد که ناامنی بدترین بلایی است که سر ملتی می آید، بی قانونی، بی نظمی، به فکر مردم نبودن و این چیزها. بعدش هم بلوا شد.»
از «سال بلوا، عباس معروفی»، به انتخابِ هنگامه
«شک کن دخترم، شک اساس ایمان است.»
از «سال بلوا، عباس معروفی»، به انتخابِ «وقتی سایه پنجره روی پرده‌ها افتاد ساعت بین هفت و هشت بودومن دوباره پابند زمان بودم و صدای ساعت را می‌شنیدم.»
از «خشم و هیاهو، ویلیام فاکنر»، به انتخابِ حدیث
«و من فکر کردم که چطوری وقتی آدم نمی‌خواهد کاری را بکند، جثه‌اش سعی می‌کند یک‌جور ناغافلی با حقه‌بازی به کردن آن کار وادارش کند.»
از «خشم و هیاهو، ویلیام فاکنر»، به انتخابِ «میدان نبرد تنها ابلهی و نومیدی بشر را به رخ‌اش می‌کشاند و پیروزی خیال باطل فیلسوف‌ها و احمق‌ها است.»
از «خشم و هیاهو، ویلیام فاکنر»، به انتخابِ «وقتی خدا بخواهد مورچه ای را نابود کند، دو بال به او می دهد تا پرواز کند آن وقت پرندگان شکارش می کنند.»
از «سال بلوا، عباس معروفی»، به انتخابِ «این ساعت پدربزرگ بود و وقتی پدر آن را به من داد گفت: کونتین من این گور آمال و آرزوها را به تو می‌دهم. به طرز عذاب‌دهنده‌ای شایسته است که آن را برای تحصیل پوچی تجارت بشری به‌کار ببری، همان‌قدر به‌درد احتیاجات شخصی‌ات بخوره که به درد احتیاجات پدرت یا پدر پدرت خورد.»
از «خشم و هیاهو، ویلیام فاکنر»، به انتخابِ «آمیختن روایت مستقیم با نوعی جریان ذهنی که در آن سرکشی‌های فکر و احساس می‌توانند مستقیمآ به‌صورت کلمات جریان بیابند و با پرده کشیدن بر روی موارد قطعی و فعالیت‌های ظاهری، خود را آشکار سازند.»
از «خشم و هیاهو، ویلیام فاکنر»، به انتخابِ «باید به خود بیاموزند که ننگی پست‌تر از ترسیدن نیست»
از «خشم و هیاهو، ویلیام فاکنر»، به انتخابِ «در شهر ما هم بعضی روزهای آخر ماه اوت این‌طوری است، هوا همین‌طور باز و مشتاق است و چیزی غم‌انگیز و حسرت‌آور و آشنا در آن هست. پدر میگفت آدم ماحصل تجربیات اقلیمی خودش است.»
از «خشم و هیاهو، ویلیام فاکنر»، به انتخابِ «تأسف آدم همیشه از عادت‌های بیهوده‌ای است که دچار آنها می‌شود. این حرف پدر بود.»
از «خشم و هیاهو، ویلیام فاکنر»، به انتخابِ «دم‌پایی دستم بود، من اونو نمی‌دیدم، ولی دست‌هایم آن را می‌دیدند، و صدای شب شدن را می‌شنیدم و دست‌هایم دم‌پایی را می‌دیدند، اما من خودم را نمی‌دیدم، اما دست‌هایم دم‌پایی رو می‌دیدند و من آنجا چندک زده بودم و صدای تاریک شدن رو می‌شنیدم.»
از «خشم و هیاهو، ویلیام فاکنر»، به انتخابِ «ما آلمانی ها معتقدیم که عاقبت همه چیز بر خاک می ماند و آدمی می رود. جهان باتلاقی گندیده و مرگبار است که نباید دست و پا زد، آرام آرام باید زندگی کرد و مرد و رفت.»
از «سال بلوا، عباس معروفی»، به انتخابِ «آنوقت من ساکت ماندم. خودمون رو می‌شنیدیم. تاریکی را می‌شنیدیم.»
از «خشم و هیاهو، ویلیام فاکنر»، به انتخابِ «من این را به تو می‌دهم نه برای اینکه به یاد زمان باشی بلکه برای آنکه بتوانی گاه و بیگاه زمان را فراموش کنی و تمام نفست را برای فتح آن حرام نکنی. گفت چون هیچ نبردی فتح نمی‌شود حتی درهم نمی‌گیرد. میدان نبرد تنها ابلهی و نومیدی بشر را به رخ‌اش می‌کشاند و پیروزی خیال باطل فیلسوف‌ها و احمق‌ها است.»
از «خشم و هیاهو، ویلیام فاکنر»، به انتخابِ «یک زمانی بود که آدم را از روی کتاب‌هایش می‌شناختند»
از «خشم و هیاهو، ویلیام فاکنر»، به انتخابِ ««زندگی داستانی است لبریز از خشم و هیاهو، که از زبان ابلهی حکایت می‌شود، و معنای آن هیچ است.»»
از «خشم و هیاهو، ویلیام فاکنر»، به انتخابِ «مردان و زنان جوانی که امروزه در کار نوشتنند، مشکلات دل آدمی را، که با خود در ستیز است، از یاد برده‌اند و نوشته خوب تنها زاییده این ستیز تواند بود، زیرا جز این چیزی در خورد نوشتن نیست، در خورد عذاب و عرق‌ریزی نیست.»
از «خشم و هیاهو، ویلیام فاکنر»، به انتخابِ «شکسپیر در نمایشنامه مکبث گرفته شده: «زندگی داستانی است لبریز از خشم و هیاهو، که از زبان ابلهی حکایت می‌شود، و معنای آن هیچ است.»»
از «خشم و هیاهو، ویلیام فاکنر»، به انتخابِ «این هم غم انگیز است . مگر آدم های نخستین چه می‌کرده اند که گناهانشان را میشوریم و بهشان می‌گوییم وحشی؟ آدمها از ترس وحشی می‌شوند ،از ترس به قدرت رو می آورند که چرخ آدمهای دیگر را از کار بیندازند، وگرنه این همه زمین و زراعت و دام و پرنده و نان و آب هست، به قدر همه هم هست ، اما چرا به حق خودشان قانع نیستند؟ چرا هیچ چیز از تاریخ نمی‌دانند ؟ چرا ما این همه در تیره بختی تکرار میشویم؟ این همه جنگ ،این همه آدم برای چیزی کشته شده‌اند که آن چیز حالا دستشان نیست ،دست فرزندانشان هم نیست. فقط می‌جنگیده‌اند که چند سالی جنگیده باشند. حالا ما حسرت چی را میخوریم؟ همان چیزهایی که در گذشته ها خون هزاران نفر را به خاطرش ریخته اند؟ خاک بر سر همه شان کند! پس چه غلطی کرده اند؟ پدر میگفت که هر جنگی به خاطر صلح درمی‌گیرد ، و هر صلحی مقدمه‌ای است برای جنگ.»
از «سال بلوا، عباس معروفی»، به انتخابِ «من نه می‌تونم به خودم اجازه بدم آرزوی مرگ شوهرم رو داشته باشم و نه می‌تونم طلاق بگیرم و دنبال زندگی خودم برم؛ حتی اگه فقط به این دلیل باشه که اون تو وضعیتی نیست که بتونه باهام بحث کنه و سعی کنه نظرم رو عوض کنه. اگه هرکدوم از این دو راه رو انتخاب می‌کردم، دیگه اون زنی که تو عاشقش شدی نمی‌موندم.»
از «بازگشت، نیکلاس اسپارکس»، به انتخابِ «ترور، دوست داشتن تو یکی از باشکوه‌ترین تجربه‌های زندگی‌م بود. با اینکه این روزها خیلی سخت می‌گذرن و هنوز مدام با این سؤال دست‌به‌گریبانم که انتخاب درستی کردم یا نه حاضر نبودم این حس رو با هیچ‌چیز دیگه‌ای عوض کنم.»
از «بازگشت، نیکلاس اسپارکس»، به انتخابِ «عشق تو حسی نبود که ذره‌ذره تو دلم خونه کنه و چیزی نبود که به خواستنش حتی فکر کرده باشم.»
از «بازگشت، نیکلاس اسپارکس»، به انتخابِ «وقتی من عاشق تو شدم، یکباره همۀ قلبم مال تو شد.»
از «بازگشت، نیکلاس اسپارکس»، به انتخابِ «می‌خواستم بهت بگم حالا برای اولین بار در زندگی‌م، با تک‌تک بندهای وجودم می‌فهمم جملۀ «دلم رو باختم» یعنی چی.»
از «بازگشت، نیکلاس اسپارکس»، به انتخابِ «مگر وقتی صحبت سلامت عقلی یا عاطفی در میان است، چه‌کسی واقعاً سالم سالم است؟»
از «بازگشت، نیکلاس اسپارکس»، به انتخابِ «روی هوا بوسیدمش و سرم را به موازات سرش کج گرفتم ، گفتم: «تا بوده این جور بوده که زن ها در عشق ثابت قدم ترند.»»
از «سال بلوا، عباس معروفی»، به انتخابِ «زری رو به خان کاکا افزود:((امروز به این نتیجه رسیدم که در زندگی و برای زنده ها باید شجاع بود...اما حیف که دیر به این فکر افتادم»
از «سووشون، سیمین دانشور»، به انتخابِ لیلا
«ما به كار كسى كارى نداريم؛ نه اهل جلسه و انجمن هستيم كه فردا توى كش وا كش و دردسر بيفتيم، و نه با تصميمات سایر همكاران هرچه كه باشد، مخالفت مى كنیم، اما بهانه ی بچه ی جاتر كن آب هندوانه است؛ اإنها همه عنراست؛ نشانه كور ذهنى ، و بلانسبت شما كه ميشنويد، حماقت است كه كسى تا اين درجه نتواند خير و صلاح خود را تشخيص بدهد.»
از «شوهر آهو خانم، علی‌محمد افغانی»، به انتخابِ فاطیما «تقدیر، اسب رم کرده ای است که نمی شود بهش دهنه زد.»
از «سال بلوا، عباس معروفی»، به انتخابِ «عده اي ديگر براين عقيده اند كه صنف نانوا در وضع حاضر از اينگونه نشست و برخاستها جز إتلاف وقت و آشكار كردن با زهم بيشتر اختلافات نتيجه‌ای نخواهد گرفت؛ از آن جهت كه اجزايش هم رأى و قسم نيستند؛ به گفته های خودعمل نميكند؛ به همديگر دروغ ميگويند؛ مردانگی و حميت در وجودشان مرده است؛ از اين طرف هى نشينند و سخت و سفت تصمیم مى گیرند، از آن طرف كه برميخیزند ضدش را رفتار ميكنند؛ پا پشت يكديگر مى گذارند و، هر كسى خودش، براهى قدمى می‌نهند که آخرش ورشکستگی و فنای جمعی همه‌ی صنف است.»
از «شوهر آهو خانم، علی‌محمد افغانی»، به انتخابِ فاطیما «گفت: «آدم همیشه باید به قدر کافی پول همراهش باشد، به خصوص یک دختر جوان. شاید در راه دستت خورد و کوزهٔ کسی را شکستی.»»
از «سال بلوا، عباس معروفی»، به انتخابِ «خوشیمان را به رنج دیگران نمی خریم.»
از «سال بلوا، عباس معروفی»، به انتخابِ «مرده اند، مردانی که ندانستند چرا زنده اند!»
از «سال بلوا، عباس معروفی»، به انتخابِ «ممکن نیست بتوانی هنرمند قابلی بشوی.آخر این یک سنگلاخ و پرخطری است.تو هرگز زجر ناکامی را نچشیده ای،در محیطی که در تهران پرورش یافته ای،در حلقه ای که اینجا دور خود کشیده ای،نمیتوانی هنرمند بشوی،کسی که در عمرش گرسنگی نکشیده،کسی که از سرما نلرزیده،کسی که شب تا سحر بی خواب نمانده،چگونه از سیری از گرما از پرتو آفتاب لذت ببرد.»
از «چشمهایش، بزرگ علوی»، به انتخابِ یاس
«جهان کوهی است وهم آلود که به هر صدایی پاسخ می دهد، ما به زمان نیاز داریم.»
از «سال بلوا، عباس معروفی»، به انتخابِ «به خودتان اجازه دهید تا هر آنچه را که می خواهید به دست آورید. شما شایسته ی همه چیز هستید.»
از «نیمه تاریک وجود، دبی فورد»، به انتخابِ مهدیه
«موقعیت کنونی تان را بپذیرید و در پی رفتن به سطح بالاتری باشید.»
از «نیمه تاریک وجود، دبی فورد»، به انتخابِ «اما مهم ترین بخش زندگی اش کارش بود...»
از «مرگ ایوان ایلیچ، لئو تولستوی»، به انتخابِ هانیه
«از خداوند بخواهید تا به شما حس محبت و قدرت بدهد.»
از «نیمه تاریک وجود، دبی فورد»، به انتخابِ «از جهان هستی بخواهید تا عشق و پشتیبانی را فراهم کند.»
از «نیمه تاریک وجود، دبی فورد»، به انتخابِ «هر چهار نفر انجا بودند ،یا همان حدود و فقط یکی شان از دزدی حرف میزند که نجات پیدا کرد.»
از «در انتظار گودو، ساموئل بکت»، به انتخابِ صدرا
«از محدودیت های خود انگیخته گذر کنید و به داشتن آن زندگی که دوست دارید متعهد شوید.»
از «نیمه تاریک وجود، دبی فورد»، به انتخابِ «اگر این یاخته ها بطور واضح می خواهند کامل و بی نقص باشند پس مردم چطور مریض و زخمی می شوند ؟ به دلیل آنکه مردم در موضع ترس یا خشم و نگرانی قرار می گیرندو اجازه نمی دهند انرژی مورد نیاز یاخته ها به درون آنها جاری شود.»
از «کتاب سارا: کلمه‌ای از جغد سخنگو به هزار کلام می‌ارزد»، به انتخابِ «شما دوست داشتنی هستید.شما به اندازه کافی شایسته هستید.به خرد درونی خود اعتماد کنید و اطمینان داشته باشید که در قلبتان خوبی نهفته است.»
از «نیمه تاریک وجود، دبی فورد»، به انتخابِ «چطوره که از چهار تا انجیل نویس فقط یکی شان از دزدی حرف میزند که نجات پیدا کرده؟»
از «در انتظار گودو، ساموئل بکت»، به انتخابِ «خدا ، روح و عشق : برای من اینها یکسان هستند.انها همیشه و همه جا وجود دارند اگر چه نتوانیم ببینیمشان.انها دز انتظار دعوت شدن هستند.دروازه ی ورود قلب ماست.وقتی که آماده باشیم تا قلبمان را بگشاییم، و در هر چیزی بجای بدی خوبی را ببینیم، خدا را خواهیم دید، عشق را خواهیم دید.»
از «نیمه تاریک وجود، دبی فورد»، به انتخابِ «این مردم که فقط یک مشت میمون نفهم اند»
از «در انتظار گودو، ساموئل بکت»، به انتخابِ «هر دردی هدفی دارد . درد ها درس هایی به ما می آموزند، و ما را به سطح بالاتری از آگاهی هدایت می کنند.»
از «نیمه تاریک وجود، دبی فورد»، به انتخابِ «برخی از ما ، نه فقط گذشته ی خود را ، بلکه گذشته ی والدینمان را نیز به دنبال خود می کشیم. بدین ترتیب ، درد از نسلی به نسل دیگر منتقل می شود.»
از «نیمه تاریک وجود، دبی فورد»، به انتخابِ «اگر نخواهیم با گذشته ی خود اشتی کنیم ، افسردگی و خشم را همراه خود به آینده خواهیم برد.»
از «نیمه تاریک وجود، دبی فورد»، به انتخابِ «منتظر میمانیم تا وقتی دقیقا بدانیم چقدر تاب میاریم.»
از «در انتظار گودو، ساموئل بکت»، به انتخابِ «صدای داخلی منفی شما به ندرت پیام مثبتی یا موهبتی برایتان دارد.»
از «نیمه تاریک وجود، دبی فورد»، به انتخابِ «اگر به درون خودتان نروید ، تنها خواهید ماند.»
از «نیمه تاریک وجود، دبی فورد»، به انتخابِ «شکایت من نور جهان هستی را پنهان می کند.»
از «نیمه تاریک وجود، دبی فورد»، به انتخابِ «آدمی در دیگران فقط چیز هایی را می تواند بیابد که آنها را در خودش یافته باشد.»
از «نیمه تاریک وجود، دبی فورد»، به انتخابِ «این راز ها هستند که مانع می شوند به ظرفیت اصلی خودمان دست پیدا کنیم.»
از «نیمه تاریک وجود، دبی فورد»، به انتخابِ