روایت زنیه که میان عشق، مادری و رؤیاهای شخصی‌اش گرفتار می‌شه و تلاش می‌کنه بدون گم کردن خودش، راهی برای کنار هم نشوندن تمام بخش‌های وجودش پیدا کند.
«شیر سیاه» من رو به دنیای درونی زنی می‌بره که بین نویسنده بودن، عاشق بودن و مادر شدن، مدام با خودش درگیره. حال‌وهوای کتاب صمیمی، صادقانه و گاهی تلخه؛ انگار دارم گفت‌وگوی بی‌پرده‌ی یک زن رو با خودش می‌خونم. چیزی که ازش با من می‌مونه، اینه که برای دوست داشتن دیگران، لازم نیست رؤیاها و بخش‌های مختلف وجود خودمون رو نادیده بگیریم.
به درد چه کسی می‌خورد
به کسی پیشنهادش می‌کنم که به خودشناسی، دنیای درونی زنان و کشمکش میان عشق، مادری و رؤیاهای شخصی علاقه داره؛ اما اگر دنبال یک داستان داستانیِ پرماجرا و پرکشش با خط روایی ساده‌ست، شاید چندان جذبش نشه.
نوشته‌یناهید