داستان عشقی‌ست که در میان ویرانی جنگ شکل می‌گیرد؛ عشقی که قرار است پناهی برای دو انسان باشد، اما از واقعیت تلخ زندگی در امان نمی‌ماند.
داستان فردریک هنری، یک آمریکاییِ داوطلب در ارتش ایتالیا در جریان جنگ جهانی اول است؛ مردی که در ابتدا جنگ را بخشی از زندگی خودش می‌داند، اما کم‌کم با دیدن مرگ، زخمی‌شدن و بی‌معنایی جنگ، نگاهش به همه‌چیز تغییر می‌کند.
در میان این فضای خشن، فردریک با کاترین بارکلی آشنا می‌شود و رابطه‌ای عاشقانه میان آن‌ها شکل می‌گیرد. عشق برای فردریک کم‌کم تبدیل به پناهگاهی در برابر جنگ و آشفتگی جهان می‌شود؛ اما همینگوی نشان می‌دهد که حتی عشق هم نمی‌تواند همیشه انسان را از واقعیت‌های تلخ زندگی نجات دهد.
رمان فقط درباره‌ی جنگ نیست؛ درباره‌ی عشق، ترس، مرگ، فقدان، تنهایی و تلاش انسان برای پیدا کردن معنایی در جهانی بی‌رحم است. همینگوی بدون اغراق و با نثری ساده و سرد، صحنه‌هایی را روایت می‌کند که تأثیرشان بیشتر از چیزی‌ست که در ظاهر به نظر می‌رسد.
فضای کتاب واقع‌گرا، تلخ، عاشقانه و ضدجنگ است. نثر همینگوی ساده و کم‌حرف است و احساسات را معمولاً مستقیم توضیح نمی‌دهد؛ بیشتر اجازه می‌دهد خودت آن‌ها را از رفتار و سکوت شخصیت‌ها بفهمی.
سرفصل‌ها
- جنگ جهانی اول
- عشق و دلبستگی
- مرگ و فقدان
- ترس و ناامیدی
- تنهایی
- بی‌معنایی جنگ
- فرار و آزادی
- فداکاری
- امید
- انتخاب و سرنوشت
- رابطه‌ی انسان با جنگ و خشونت
به درد چه کسی می‌خورد
به درد کسی می‌خوره که رمان‌های جنگی، عاشقانه و واقع‌گرایانه را دوست دارد و می‌خواهد در کنار یک داستان عاشقانه، تصویری انسانی از ترس و ویرانی جنگ بخواند.
نوشته‌یمهدا