پرسه
جملات و نقل‌قول‌های کتاب
این‌جا تازه‌ترین برگک‌هاست: جمله‌هایی که کتاب‌خوان‌های ابریشمک هنگامِ خواندن برداشته‌اند و بعد از داوری منتشر شده‌اند. روی نامِ هر کتاب برو تا همه‌ی جمله‌ها، نظرها و امتیازهای همان کتاب را ببینی.
«وقتی نظر پروردگار شامل حال مخلوقاتش باشد کرم کوچکی هم که زیر سنگ می لولد بی روزی نمی ماند.»
از «شوهر آهو خانم، علی‌محمد افغانی»، به انتخابِ تینا
«آدم وقتی تنها می شود ، تمامی غم دنیا در وجودش خیمه میزند. احساس میکند آن قدر از دیگران دور شده که دیگر هیچ‌وقت نمی تواند به آن ها نزدیک شود. می‌بیند میان این همه آدم ، حسابی تنهاست.»
از «سمفونی مردگان، عباس معروفی»، به انتخابِ Faeze «نفسش بوی باد می داد ، بوی باران. خنک بود. و دهانش بوی چوب می داد. و من یکباره میان دست هاش شعله ور می شدم.»
از «سمفونی مردگان، عباس معروفی»، به انتخابِ Faeze «گفت: همدیگر را خیلی دوست داشته باشید. زندگی ، زندگی ارزشی ندارد.»
از «سمفونی مردگان، عباس معروفی»، به انتخابِ Faeze «می‌دانست کتابها دروغ می‌گویند، سروصدا راه می‌اندازند و حرف‌های ضدونقیض می‌زنند؛ کتابها دهان کثیفی دارند، چیزهای زیادی خورده‌اند، زیاد بالا آورده‌اند، زیاد جویده‌اند، زیاد نشخوار کرده‌اند، زیاد لاف زده‌اند و زیاد دست‌مالی شده‌اند. وقتی لای کتابی را باز می‌کرد، حالا دیگر بوی تهوع‌آور آن نیز به مشامش می‌رسید.»
از «زن در آینه، اریک امانوئل اشمیت»، به انتخابِ فرشته
«چرا آدم‌ها خودشان تفرقه ایجاد می‌کنند و این همه از همدیگر بیگانه اند، و چرا انسان این همه تنهاست.»
از «سمفونی مردگان، عباس معروفی»، به انتخابِ Faeze «دنیا بی ارزش نیست. فقط انسانی زندگی کردن خیلی سخت است.»
از «سمفونی مردگان، عباس معروفی»، به انتخابِ Faeze «ما فقط نقشه هایی را به دیگران نسبت می دهیم که خودمان توانایی انجام آن را داریم.»
از «زن در آینه، اریک امانوئل اشمیت»، به انتخابِ «گفت: اجازه میدهید شمارا دوست داشته باشم»
از «سمفونی مردگان، عباس معروفی»، به انتخابِ Faeze «دخترکی ساده‌ام که در سرزمین زنان سرگردان شده و ناگزیر است آدای بزرگسالان را دربیاورد، من در فریب‌کاری زندگی می‌کنم.»
از «زن در آینه، اریک امانوئل اشمیت»، به انتخابِ «به خاطر اینکه هزاران نفر از مردم چیزهای احمقانه تعریف می کنن، من تغییر عقیده نمی دم.»
از «زن در آینه، اریک امانوئل اشمیت»، به انتخابِ «آدم تا داستان نخواند معنی زندگی را نمی‌فهمد.»»
از «سمفونی مردگان، عباس معروفی»، به انتخابِ Faeze «پدر پرسید: «دنبال چه می‌گردی؟» گفت: «دنبال خودم.»»
از «سمفونی مردگان، عباس معروفی»، به انتخابِ Faeze «وقتی ترس مصداقی نداره، بهش میگن اضطراب.»
از «زن در آینه، اریک امانوئل اشمیت»، به انتخابِ «عذاب وجدان... وقتی عذاب وجدان روحی رو آزار می ده، مهربونی خود به خود مثل پماد بیرون می ریزه.»
از «زن در آینه، اریک امانوئل اشمیت»، به انتخابِ «برادر برندور، این خدای اون ها به من کمک نمیکنه که زندگی کنم. برعکس، مانع زندگی کردنم میشه.»
از «زن در آینه، اریک امانوئل اشمیت»، به انتخابِ «_از خداوند طلب رحمت میکنی؟ +من قرار نیست با داستان های خودم مزاحم خدا بشم. _آیا ازش خواهش می کنی به دادِ دیگران برسه؟ +اگه از دستم بر بیاد، ترجیح میدم خودم این کار رو انجام بدم.»
از «زن در آینه، اریک امانوئل اشمیت»، به انتخابِ «پول بیشتر از آب زمزم تطهیر می کند.»
از «زن در آینه، اریک امانوئل اشمیت»، به انتخابِ «آدم‌ها فقط با قلبشان می‌توانند درست ببینند؛ آنچه اساسی است، از چشم پنهان است»
از «شازده کوچولو، آنتوان دو سنت‌اگزوپری»، به انتخابِ نسرین
«در کنار یکدیگر باشید، اما نه چفتاچفت، زیرا ستونهای معبد جدا جدا برپایند، و درخت بلوط و سرو در سایه یکدیگر نمی بالند.»
از «پیامبر، جبران‌خلیل جبران»، به انتخابِ مهدیه
«جان سپار یکدیگر باشید، اما نه نگهدار جان همدیگر. زیرا که فقط دست حیات را توانایی جان تان است.»
از «پیامبر، جبران‌خلیل جبران»، به انتخابِ «می خواهید وقت را بسنجید که ناسنجیدنی و سنجه ناپذیر است.»
از «پیامبر، جبران‌خلیل جبران»، به انتخابِ «✔️سی و پنج سال است که مداوم دکمه سبز و قرمز دستگاه پرس هیدرولیکم را می فشارم و همزمان سی و پنج سال است که مداوم نوشیدنی می خورم، نه این که از آن لذت ببرم، نه، از آدم های مِی خواره نفرت دارم، می نوشم تا بهتر فکر کنم، تا به قلب آن چه می خوانم بروم، چون برای سرگرمی یا تلف کردن وقت یا خوابیدن، مطالعه نمی کنم.»
از «تنهایی پرهیاهو، بهومیل هرابال»، به انتخابِ آزیتا
«✔️در سکوتِ شبانه، سکوتِ مطلق شبانه، وقتی که حواس انسان آرام گرفته است، روحی جاودان، به زبانی بی نام با انسان از چیزهایی، از اندیشه هایی سخن می گوید که می فهمی ولی نمی توانی وصف کنی...»
از «تنهایی پرهیاهو، بهومیل هرابال»، به انتخابِ «✔️باز هم خودم را فشرده تر کردم، همانندِ یک چاقوی جیبی که بسته می شود. ص ۱۰۴»
از «تنهایی پرهیاهو، بهومیل هرابال»، به انتخابِ «✔️من وقتی چیزی را می خوانم، در واقع نمی خوانم. جمله ای زیبا را به دهان می اندازم و مثل آب نبات می مکم، یا مثل لیکوری می نوشم، تا آن که اندیشه، مثل الکل، در وجود من حل شود، تا در دلم نفوذ کند و در رگ هایم جاری شود و به ریشه هر گلبول خونی برسد.»
از «تنهایی پرهیاهو، بهومیل هرابال»، به انتخابِ «✔️من نیز، همیشه سرشار از هوش و سر زندگی بودم. تا این که رئیسم بطور مرتب مرا خنگ نامید و اوضاع تغییر کرد. ص ۹۶»
از «تنهایی پرهیاهو، بهومیل هرابال»، به انتخابِ «✔️همه ی ما افرادِ فَرتوتی هستیم که تحصیلاتِ درست و حسابی نداریم، و یک کتابخانه در خانه داریم که یک نفر باید همه ی آنها را نجات دهد، ما امیدوارانه کتاب می خوانیم شاید بتوانیم تغییراتی در زندگیِ خود ایجاد کنیم. ص ۷۳»
از «تنهایی پرهیاهو، بهومیل هرابال»، به انتخابِ «✔️اکنون روزگارِ شادی های کوچک، روزگار دستاوردها و روزگارِ کتابها به سر رسیده بود: مردمِ امروزی تفکرِ متفاوتی داشتند. حتی اگر در پایان روز یک کتاب را به عنوان هدیه به کارگران بدهند یا شاید به نوعی پرداخت دستمزد باشد باز هم مهم نخواهد بود چون زمان ما به پایان رسیده است. ص ۷۳»
از «تنهایی پرهیاهو، بهومیل هرابال»، به انتخابِ «✔️همه ی ما همانندِ زیتون هستیم ، فقط زمانی بهترین محتوای خود را بروز می دهیم که تحتِ فشار، لِه شویم. ص ۱۹»
از «تنهایی پرهیاهو، بهومیل هرابال»، به انتخابِ «✔️از کتابهایی که خواندم یاد گرفتم که کائنات مهربان نیست در واقع نه کائنات و نه انسانهایی که یک سَر بر روی شانه هایشان دارند مهربان نیستند. البته نه که انسان دوست نداشته باشد مهربان باشد بلکه ذاتش اینگونه است. ص۷»
از «تنهایی پرهیاهو، بهومیل هرابال»، به انتخابِ «✔️اگر کسی بخواهد ایده ها را سرکوب کند، باید سرهای انسانی را فشرده سازد. اما این کار مفید نخواهد بود. چون افکارِ واقعی از خارج از ذهن به سمتِ مغز انسان پرواز می کنند. ص۶»
از «تنهایی پرهیاهو، بهومیل هرابال»، به انتخابِ «حالا در بیداری یادم می آید که در دوازده سالگی واقعا با دوچرخه از کنار خانه آلیس می گذشتم و با فریاد «هی سُرخَکی» با شیوه ای که وحشیانه و به طرز دردناکی غیر همدلانه بود تلاش می کردم توجهش را جلب کنم. هرگز با پدرش روبرو نشدم، ولی حالا که در هشتاد و پنج سالگی در تختم دراز کشیده ام و حالم از این کابوس جا آمده می توانم تصور کنم آلیس چه احساسی داشته است و چه آسیب هایی که به او نزده ام. مرا ببخش آلیس.»
از «شدم آنکه هستم، اروین د. یالوم»، به انتخابِ پریناز
«اژدهای کوچک پرسید اگه بعضیا از من یا کارهام خوششون نیاد چی ؟ پاندای بزرگ گفت :تو باید راه خودت و بری .بهتره اون ها را از دست بدی تا خودت رو .»
از «پاندای بزرگ و اژدهای کوچک، جیمز نوربری»، به انتخابِ شمیسا
«عشق به توضیح نیاز نداره»
از «پاندای بزرگ و اژدهای کوچک، جیمز نوربری»، به انتخابِ «پاندای بزرگ گفت : بهترین چیزی که با چای میچسبه یه دوست خوبه»
از «پاندای بزرگ و اژدهای کوچک، جیمز نوربری»، به انتخابِ «پاندای بزرگ گفت : اشتباهات تو تلاشت و نشون میده پس تسلیم نشو.»
از «پاندای بزرگ و اژدهای کوچک، جیمز نوربری»، به انتخابِ «پاندای بزرگ گفت : از همه چی مهمتر توجه کردنه»
از «پاندای بزرگ و اژدهای کوچک، جیمز نوربری»، به انتخابِ «اژدهای کوچک گفت :الان اصلا وقت ندارم گل ها را ببینم پاندای بزرگ گفت : درست به همین دلیل باید اون ها رو ببینی شاید فردا دیگه نباشن»
از «پاندای بزرگ و اژدهای کوچک، جیمز نوربری»، به انتخابِ «پاندای بزرگ پرسید :کدومش مهمتره سفر یا مقصد ؟ اژدهای کوچک گفت :همسفر»
از «پاندای بزرگ و اژدهای کوچک، جیمز نوربری»، به انتخابِ ««شجاع باش . هیچ وقت نمیدانی اولین دیدار به چه منجر می شود .»»
از «پاندای بزرگ و اژدهای کوچک، جیمز نوربری»، به انتخابِ «کمی از نفت را روی کتاب مدنی قدیمی ملیحه ریختم،طفلک آقای هاشمی خبر نداشت بجای سفر قرار است با خانواده اش در آتش چهارشنبه سوری بسوزد.تا آنها باشند که با سفر به شهر های مختلف اینهمه سوال سخت برای امتحان مدنی درست نکنند.»
از «آبنبات هل‌دار، مهرداد صدقی»، به انتخابِ یاس
«خوشبختانه آن دو آنقدر در نظر مادر دریا بی ادب جلوه کردند که کم مانده بود من در آنجا بعنوان چهره ی ماندگار در عرصه ی فرهنگ و تربیت شناخته شوم.»
از «آبنبات هل‌دار، مهرداد صدقی»، به انتخابِ «اگر من با یقین به تباه کردن نعمت هایی که به من داده شده بود از دنیا بروم و هیچ راهی برای اصلاح این حال نباشد ، آن وقت چه؟»
از «مرگ ایوان ایلیچ، لئو تولستوی»، به انتخابِ زهره
«گاهی پایبندی به یک اصل اخلاقی در میان هرج و مرج است که باعث میشود فرکانس مان را پیدا کنیم.»
از «چراغ‌سبزها، متیو مک‌کانهی»، به انتخابِ «بعضی ها برای انجام دادن دنبال بهانه اند، بعضی ها برای انجام ندادن.»
از «چراغ‌سبزها، متیو مک‌کانهی»، به انتخابِ «دختری که چشم هایش بیش از حد کنجکاو بود.من این چشم های ماجراجو را میشناختم.آدم هایی با این نگاه روح بزرگی دارند.اونا اونقدر دنبال حقیقت میگردن تا بهش برسن.»
از «کوازار: فرشتگان و شیاطین، پونه سعیدی»، به انتخابِ مهناز
«گاهی بعضی چیزهارو داری گاهی بعضی چیزها تو را دارن.»
از «چراغ‌سبزها، متیو مک‌کانهی»، به انتخابِ «رشته ام کامپیوتر و برنامه نویسی بود، قطعی ترین علم ممکن!، اما من عاشق ماورا و عدم قطعیت های دنیا بودم.هیچ نمیتوانستم حس وافکارم را پیش کسی بروز دهم اما قلبم همیشه دنبال نشونه های نشناخته بود.»
از «کوازار: فرشتگان و شیاطین، پونه سعیدی»، به انتخابِ «نشست روی زمین. کاغذ را باز کرد و به هفت کلمه نوشته شده روی آن طوری خیره شد که انگار به هفت نعش پیچیده لای کفنی نگاه می کرد: تو را برای ابد ترک می کنم، مریم. پریناز: تشبیه از این سوزناک تر آخه :(»
از «من دانای کل هستم: مجموعه داستان کوتاه، مصطفی مستور»، به انتخابِ «امیر گفت: «اگر گِردی میمِ مریم رو باز کنیم تا بشه الف و بعد اون رو بذاریم آخر مریم و بعد از چپ به راست بخونیم می شه امیر.»»
از «من دانای کل هستم: مجموعه داستان کوتاه، مصطفی مستور»، به انتخابِ «خواستید شعر تقدیم کنید مثل امیر بنویسید :) « برای مریم، مَلِک، مالکِ مُلکِ خراب من»»
از «من دانای کل هستم: مجموعه داستان کوتاه، مصطفی مستور»، به انتخابِ «سرکشی بنیاد حقیقیِ آزادیه. سرنوشت فرمان‌بَرها اینه که در نهایت بَرده بشن.»
از «کتابخانه نیمه‌شب، مت هیگ»، به انتخابِ فاطمه
«اگر هدفت رسیدن به چیزی باشه که با ذاتت در تضاده، همیشه شکست می‌خوری. هدفت باید این باشه که خودت باشی، که مثل خودت رفتار کنی و به‌نظر برسی و فکر کنی، که حقیقی‌ترین نسخه‌ی خودت باشی. از خودت بودن استقبال کنی. تشویقش کنی. دوستش داشته باشی. برای رسیدن بهش سخت تلاش کنی. وقتی هم کسی مسخره‌ش میکنه یا بهش دهن‌کجی میکنه، محل نذاری. شایعات بیشترشون درواقع حسادتن و فقط ظاهرشون رو تغییر داده‌ن. سرت رو بنداز پایین. استقامتت رو حفظ کن. به شنا کردن ادامه بده...»
از «کتابخانه نیمه‌شب، مت هیگ»، به انتخابِ «همیشه گفته بودم که زندگی فقط بد نامیه. بدون اینکه بخوایم آوردنمون و بدون اینکه بخوایم می برنمون.»
از «نوای اسرارآمیز، اریک امانوئل اشمیت»، به انتخابِ «آدم وقتی دیگه زندگی رو دوست نداره به درجات والا پناه می بره.»
از «نوای اسرارآمیز، اریک امانوئل اشمیت»، به انتخابِ «لارسن: از کجا بدونم راست میگی؟ زنورکو: از بی قوارگیش. دروغ ظرافت داره، هنرمندانه است، اون چیزی رو بیان می کنه که باید می بود، در حالی که حقیقت محدود می شه به چیزی که هست.»
از «نوای اسرارآمیز، اریک امانوئل اشمیت»، به انتخابِ «از این مُدی که باب شده و همه میخوان "دوست داشتنی" باشند متنفرم. آدم خودشو به هر کس و ناکسی میماله، کاسه لیسی می کنه، واق واق می کنه، مثل سگ پاهاشو بلند میکنه، میذاره دندوناشو بشمرن..."دوست داشتنی"، چه تنزلی!...»
از «نوای اسرارآمیز، اریک امانوئل اشمیت»، به انتخابِ «آدم‌های بااستقامت نسبت به بقیه تفاوت ذاتی خاصی ندارن. تنها تفاوتشون اینه که هدف مشخصی توی ذهنشون دارن و میخوان که به اون هدف برسن. توی دنیایی که سرتاسر پرشده از عوامل حواس‌پرتی، داشتن استقامت ضروریه. این توانایی باعث میشه وقتی بدن و ذهنت به منتهای تحملشون رسیدن، طاقت بیاری، سرت رو پایین بندازی توی خط خودت شنا کنی؛ بدون اینکه اطرافت رو نگاه کنی و نگران این باشی که چه‌کسی ممکنه ازت جلو بزنه...»
از «کتابخانه نیمه‌شب، مت هیگ»، به انتخابِ «ادبیات که قرقره کردن زندگی نیست، خلق کردنشه، به وجود آوردنشه، ادبیات از زندگی فراتر میره.»
از «نوای اسرارآمیز، اریک امانوئل اشمیت»، به انتخابِ