جملات و نقل‌قول‌های کتاب

«"شما فقط یک‌بار می‌میرید ، پس کاری کنید اون لحظه فراموش نشدنی باشه"»

«یک روز مانده به تولد هشتاد سالگی مادربزرگ خانواده‌... او همه را دعوت کرده به خانه اش بیایند خانه ای در دل صخره و دریا می خواهد وصیت خود را برای خانواده بخواند،چون فال گیری در جوانی به او گفته که در هشتاد سالگی می میرد. اما امشب آب در اطراف خانه بالا می آید و حداقل تا هشت ساعت دیگر هیچکس نمی تواند وارد این خانه یا از آن خارج شود. میانه های شب،مادربزرگ به قتل می رسد،چه کسی او را کشته؟ هیچ کس جز اعضای خانواده در این خانه نبوده اما زنجیره قتل ادامه دارد همه به هم مشکوکند...»

««ریچل»هر روز صبح با قطار به شهر میرفت و قطار در ایستگاه مشخصی می ایستاد؛جایی که ریچل علاقه مندانه اهالی آنجا را در خانه ها تماشا می کرد.تقریبا هر روز صبح زوج جوانی را می دید که اسم آن ها را «جس»و«جیسون»گذاشته بود.به نظر می رسید زندگی خوب و خوشی دارند،همان زندگی که ریچل همیشه آرزویش را داشت.روزی آگهی مفقود شدن زنی را در روزنامه می بیند.عکس جس بود!ریچل به پلیس مراجعه می کند و بدین ترتیب ناخواسته وارد ماجراهای اسرار آمیز و ترسناکی می شود.»

«همه چیز از یک مهمانی شام‌آغاز میشود... رمانی معمایی درباره ی یک زوج جوان و همسایه شان که ظاهرا با هم دوست اند.رمانی مملو از دروغ ها،خیانت ها و رازهای میان زن و شوهر ها...»

««خنده دار است كه آدم ها نياز دارند به اين كه ديگران رامتهم به تباه كردن زندگی شان كنند، درحالى كه خودشان به تنهايى بدون كمك هيج كس ديگری خيلى خوب از عهدهاش برمى آيند!»»

«خطر كردن خودِ زندگی است. آدم فقط مى تواند سرزندگی اش خطر كند. اگر هم خطر نكند، زندگی نمى كند.»»

«ثروت هر آن چیزی است که افراد برای آن ارزش قائلند. بنابراین، ثروت اساساً مفهومی ذهنی است. ثروت چیزی است که در چشم خواهنده اش ارزشمند باشد.»

«همه کاره بودن یعنی تبحر نداشتن در هیچ کاری. همه کاره بودن، اساسا نمی تواند کارآمدی بیاورد. پایانِ راه خودکفایی، تهیدستی است.»

«مارال: تاحالا به هشتادو چند سالگی فکر کردی؟ شهاب :نه! مارال: اگه پیر بشی و اونی که میخوای کنارت نباشه، جای همه چیز خالیه .....خالیِ خالی»

«اگر فهرست خوبی از کتاب هایی که خوانده ایم داشته باشیم،میتواند به ما نشان دهد روزها را چگونه گذرانده ایم و روایتگر داستان زندگی ما باشد.»

««گاهی بزرگ‌ترین جنگ، جنگ برای به‌دست آوردن تاج نیست؛ جنگی‌ست که درون قلبت برای پیدا کردن خودِ واقعی‌ات داری. و شاید در پایان، چیزی که باید انتخاب کنی نه تاج، بلکه کسی باشد که در تمام این مسیر کنارت مانده است.»»

««ما کتاب می‌خوانیم.کتاب ها به قفسه هایمان شکوه می‌بخشند و خانه هایمان را پر از زیبایی میکنند؛در ذهنمان خانه میکنند و افکارمان را اشغال.کتاب ها وادارمان میکنند ساعت های لذت بخشی را در تنهایی سپری کنیم و ما را به دوستان کتاب خوانمان پیوند میدهند.»»

«امروز پنج ساله شدم.دیشب که برای خوابیدن توی کمد می رفتم چهار سالم بود اما وقتی در تاریکی توی تختخوابم چشم باز کردم،اجی مجیدلاترجی،شده بودم پنج ساله»

««اما امیدوار بودن، یعنی چگونگی ممکن کردن غیرممکن‌ها.»»

«دستی که به گرفتن مزد دراز می‌شود؛ همان دستی نیست که به گرفتن مدد.»

««بدون عشق، عقل و خردی نیست. بدون آزادی، عشقی نیست، و آزادی نیز به دست نمی‌آید، مگر این‌که ابتدا جرأت و جسارت رهایی از آنچه بدان تبدیل شده‌ایم را به دست بیاوریم.»»

««در حال حاضر احساس آشفتگی و کلافگی می‌کنم و مدام فکر می‌کنم هیچ‌چیز در زندگی نمی‌تواند آن حس آرامش و تسلی‌بخشی را به من بدهد. نمی‌خواهم تصور کنم که حالم خیلی خوب است و هیچ مشکلی ندارم، اما نمی‌خواهم تو را هم غمگین کنم و کاری کنم که گریه‌ام را ببینی. تا حالا هم موفق بوده‌ام و توانسته‌ام به حس ناامیدی‌ام غلبه کنم.»»

«روزی، شما و تمان کسانی که دوستشان دارید می‌میرید و اثری از حرف‌ها و اعنالتان بافی نمی‌ماند،مگر برای اندک زمانی،نزد محفلی بسیار کوچک.این حقیقت تلخ زندگیست و تمام اعمال و افکارتان صرفا برای گریز از این واقعیت است.ما جرقه کوجکی در نظام بیکران آفرینش هستیم.فکر میکنیم مهم هستیم و هدفی برای خود می‌سازیم، امام هیچ‌چیز نیستیم. پس از قهوه لعنتی ات لذت ببر»

«وقتی با سرچشمه هستی خود همسو باشید، همواره برنده اید و کس دیگری نباید ببازد تا شما برنده شوید. همه چیز به مقدار کافی وجود دارد.هیچ کمبودی وجود ندارد»

«امروز مردم می توانند بدترین عادت ها را در مدت زمان کوتاهی از سر بیندازند.»

«هرکس تنها در خدمت خویش است همه تنها به خود عشق می ورزند آنچه دوست می‌دارید ،حس مطبوعی است که از عشق ورزیدن به آنها در شما ایجاد میشود ،شما اشتیاق را دوست دارید نه کسی را که اشتیاق را بر می انگیزد»

«مانند آن دائم الخمری که هرچه بیشتر می نوشد عادتش کشنده تر میشود ، عشق ، عوض آنکه سیرابم کند تشنه ام میکند؛ برای من ریاضیتی شده است که جسم و جان ، هستی و نیستی ام را می کاهد، اما از آن لذت می برم»

«مرضی است که من به آن مبتلا شده ام، سستی اراده ، یک ضعف اخلاقی و گریز از واقعیت زندگی ، دیوانگی یا زن پرستی خارج از قاعده و به هر حال وضع من سوخته و زار چنین است که میبینی»

«《گریه نکن خواهرم ،درخانه ات درختی خواهد رویید و درختهایی در شهرت و بسیار درختان در سرزمینت》 《و باد پیغام هر درختی را به درخت دیگر خواهد رسانید و درختها از باد خواهند پرسید :در راه که می آمدی سحر را ندیدی!»

««به مادرم نگاه میکنم و میبینم که من هم دارم همان راه را میروم؛ فقط تلویزیونم رنگیتر است.»»

«هم از این بود اگر چشمهای مرگان، چنان زیبا مانده بود. درخششی سمج، از قعر نومیدی.»

«کسی که در زندگی خود چرایی برای زیستن داشته باشد، هر چگونه‌ای را پشت سر می‌گذارد»

«مطلب اینکه حرف باد است اما فکر آتش است، آتش را را باید اول گیراند باد خودش به آن دامن می زند»

«واکنش غیر عادی در برابر موقعیت غیرعادی یک رفتار عادی و طبیعی محسوب می شود»

«درمن چیزی کم‌بود و در این زندگانی هم چیزی‌کج بود.میان ما و این زندگانی یک چیزی‌گنگ ماند.ما دیر آمدیم یا زود،هرچه بود به موقع نیامدیم.»

«انسان حتی نمی‌داند در آرزوی چیست. در نتیجه یا در آرزوی کاری است که دیگران می‌کنند و یا رفتاری می‌نماید که دیگران از او می‌خواهند.»

«آنچه مرا نکشد قطعا مرا نیرومندتر میسازد»

«آیدین گفت:هرچقدر که آنها مخالفت کنند،من بیشتر تلاش میکنم»

«اگر زندگی کردن رنج بردن است.پس باید معنایی در رنج بردن جست»

««پدر خیال میکرد آدم وقتی در حجره خودش تنها باشد تنهاست، نمیدانست که تنهایی را فقط در شلوغی میشود حس کرد.»»

«اگر زنی شک داشته باشد مردی را بپذیرد یا نپذیرد، حتماً باید جواب رد بدهد. اگر شک دارد که بگوید بله، باید حتماً بگوید نه. این قضیه‌ای نیست که انسان با شک و تردید واردش بشود و دودل بماند.»

«در آن دقیقه من یقین داشتم او قدرت آن را دارد که آن‌چه بخواهد با من و سرنوشت من بکند، من حاضر بودم حیاتم را در قدمش نثار کنم و بمیرم، یا زندگی کنم و طوق بندگی‌اش را گردن نهم و به خاطرش گرسنگی و تشنگی را تحمل نمایم.»

«گیتا گفت: شوهرش مهربان نبود؟ "چرا مهربان بود او را دوست داشت و زنش هم همینطور اما به همدیگر نزدیک نمی‌شدند انسان‌ها از همدیگر وحشتناک دور هستند و آن‌هایی که همدیگر را دوست دارند اغلب بیشتر از دیگران از هم دور هستند آنها به شدت از همدیگر انتظار دارند و آن را مهار نمی‌کنند و این جدایی برای هر دو می‌ماند و انباشته می‌شود و مانع از این می‌شود که همدیگر را خوب ببینند و به سوی یکدیگر بروند"»

«من پیوسته در برزخ هستم شاید من خیلی از چیزها را باهم و یکجا می‌خواهم ولی در عین حال هیچ کدامشان را با شور و اشتیاق کافی نمی‌خواهم.»

«جهان برای کسی که هنوز از وجودش شگفت‌زده می‌شود، همیشه تازه است.»

«به من گفت: "دختر اینطور به من نگاه نکن! این چشم‌های تو بالاخره مرا وادار به یک خبط بزرگی در زندگی خواهد کرد." گفتم: "این خبط شما آرزوی من است."»

«من هیچ‌وقت در زندگی نفهمیده‌ام که چه می‌خواهم. همیشه قوای متضادی مرا از یکسو به سوی دیگر کشانده و من نتوانسته‌ام دل و جان فدای یک طرف بکنم و طرف دیگر را از خود برانم. بدبختی من در همین است. همیشه دودل بوده‌ام، همیشه با یک پا به طرف سراشیبی و با پای دیگر رو به بلندی رفته‌ام و در نتیجه وجود من معلق بوده است.»

«هر لذتی وقتی دوام پیدا کرد، زجر و مصیبت است.»

«دلم می خواست از شاخه های سبز درخت ها تاب بخورم و صدای خش خش برگ ها را بشنوم دوست داشتم باد ملایمی از سمت غرب بوزد و ابرهای سفید و پنبه ای از بالای سرم بگذرند غیر از چکاوک ها ، توکاهای سیاه ، سهره ی سینه سرخ و کوکوها هم دور هم بخوانند و نغمه سرایی کنند منظره ی خلنگ زار تا آن سوی دره های سرد و تاریک پیش چشمم باشد و روی تپه های نزدیک ، علف های بلند با وزش نسیم موج بردارند دلم میخواست صدای نهر و جنگل به کوش برسد و تمام هستی یکپارچه شور و غوغا باشد ص ۴۴۶»

«جنگ رنج‌های دنیا را زیادتر می‌کند. حتی اگر جنگ بر ضد بدی‌ها هم باشد، دست آخر دنیا را می‌آلاید. حتی اگر برای عدالت هم باشد دست آخر دنیا را از غم و بی‌عدالتی پر می‌کند...»

«آدم‌ها به فراموشی محتاج‌ترند تا به خاطره. آدم‌ها از خاطرات خنجر می‌سازند و با خنجرِ خاطره خط می‌اندازند روی همه‌چیزِ زندگی. زندگی خجالت می‌کشد که از ذِهن بیرون بیاید بس‌ که تن‌ و بدن و سر و صورتش خط‌خطی خاطرات است. گاهی خاطره، خطرناک‌ترین چیزِ جهان است.»

««من ایرانی ام، دلم برای مملکتم میسوزد.امّا ببین چه وضعی شده که آدم راضی میشود بیایند بگیرند و از بدبختی نجاتش بدهند.»»

«شالوده جهان شما بر سعادت استوار است،میتوانید آن را بپذیرید یا رد کنید، اما اساس بر سعادت و خوشبختی است.»

«اگر دلت دگرگون شود، دنیا دگرگون می‌شود»

«قاعده بیست و هفتم: این دنیا به کوه می‌ماند، هر فریادی که بزنی، پژواک همان را می‌شنوی. اگر سخنی خیر از دهانت برآید، سخنی خیر پژواک می‌یابد. اگر سخنی شرّ بر زبان برانی، همان شرّ به سراغت می‌آید. پس هر که درباره‌ات سخنی زشت بر زبان راند، تو چهل شبانه‌روز درباره آن انسان سخن نیکو بگو. در پایان چهلمین روز می‌بینی که همه چیز عوض شده.»

«شمس ابرو در هم کشید: «آزمودنِ صحّتِ ایمانِ دیگران وظیفه ما انسان‌ها نیست. بنده نمی‌تواند ایمان بنده‌ای دیگر را بسنجد. مگر نمی‌دانی؟»»

«فاحشه باشی یا باکره؛ افتاده باشی یا عاصی، فرقی نمی‌کند؛ آرزوی یافتن خدا در قلب همه ما، در اعماق وجودمان پنهان است. از لحظه‌ای که به دنیا می‌آییم، گوهر عشق را درونمان حمل می‌کنیم. آن‌جا می‌ماند به انتظارِ کشف شدن»

«نمی‌دانم چرا آدمیزاد تمایل دارد وقتی چیزی را درک نمی‌کند بدی‌اش را بگوید.»

«ما نباید مردم را به دو گروه باهوش و کودن تقسیم کنیم بلکه باید آنها را به سه دسته باهوش و خیلی باهوش و کودن تقسیم نماییم ما با کودن‌ها هر کاری بخواهیم می‌توانیم بکنیم باهوش‌ها هم می‌توانند در خدمت ما قرار گیرند و ما را همراهی کنند ولی افرادی که از هوش زیادتری برخوردارند حتی اگر همراه ما باشند وجودشان خطرناک است. چون قادر نیستند که جلوی خود را بگیرند و کنجکاوی نکنند و ما باید همیشه مراقب آنها باشیم ولی معمولاً این نکات را نادیده می‌گیریم و نتیجه‌اش هم مشاهده می‌کنیم.»

«ممکن نیست شما به طور مداوم درباره چیزی احساس خوب داشته باشید و نتیجه آن بد از کار دربیاید، درست همانطور ک ممکن نیست راجع ب چیزی احساس بد داشته باشید و نتیجه خوب از کار درآید.»

«همزبانی نیست تا بر گویمش راز این اندوه وحشتبار خویش بیگمان هرگز کسی چون من نکرد خویشتن را مایهٔ آزار خویش ...»

«" برای یه ازدواج موفق آن هم دو نفر مثل من و تو که این‌قدر باهم فرق داریم فقط عشق کافی نیست. اسکارلت، همه چیزی که تو از یه مرد می‌خوای جسمش، قلبش، روحش و افکارشه و اگر نتونی اینارو مال خودت کنی بدبخت میشی، من نمیتونم همه اینارو بهت بدم و نمی‌تونم همه این چیزا رو به تو و به هیچکس بدم. من فکر و روحت رو نمی‌خوام و تو لطمه میبینی و بعد هم رفته رفته ازم متنفر میشی... چقدر تلخه! تو از کتابایی که میخونم و از موسیقی که عاشقشم متنفر میشی چون اونا منو از تو دور میکنند، حتی شده برای یه لحظه "»

«قهرمان بودن توانایی خلق امید است،جایی که هیچ امیدی وجود ندارد. روشن کردن شمعی‌ست در دل خاموشی‌ها.»